Hello9

EAED3124 กลุ่ม101

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

วัน พฤหัสบดี ที่ 26 เดือน มีนาคม พ.ศ. 2558

เวลาเรียน 08:30-12:20 น. ห้องเรียน 224

คุณครูผู้สอน อาจารย์กฤณ แจ่มถิ่น
_____________________________________________________________________

ในการเรียนครั้งนี้เป็นการสอบเก็บคะแนน 10คะแนน

สอบเกี่ยวกับความรู้ที่เรียนมา เป็นการสังเกตพฤติกรรมเด็ก พร้อมอธิบายและบรรยายเกี่ยวกับพฤติกรรม

_____________________________________________________________________

นางสาวสุภาวดี  พรมภักดิ์

(ผู้บันทึก)

Hello8

EAED3124 กลุ่ม101

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

วัน พฤหัสบดี ที่ 19 เดือน มีนาคม พ.ศ. 2558

เวลาเรียน 08:30-12:20 น. ห้องเรียน 224

คุณครูผู้สอน อาจารย์กฤณ แจ่มถิ่น

การส่งเสริมทัษะต่างๆของเด็กพิเศษ

บทที่ 3. ทักษะการช่วยเหลือตนเอง 

เรียนรู้การดำรงชีวิตโดยอิสระให้มากที่สุด
- การกินอยู่
- การเข้าห้องน้ำ
- การแต่งตัว
- กิจวัตรต่างๆในชีวิตประจำวัน 

การสร้างความอิสระ 

- เด็กอยากช่วยเหลือตนเอง
- อยากทำงานตามความสามารถ
- เด็กเลียนแบบการช่วยเหลือตนเองจากเพื่อน เด็กที่โตกว่า และผู้ใหญ่

ความสำเร็จเป็นสิ่งสำคัญ
- การได้ทำด้วยตนเอง
- เชื่อมั่นในตนเอง
- เรียนรู้ความรู้สึกที่ดี

หัดให้เด็กทำเอง
- ไม่ช่วยเหลือเกินความจำเป็น (ใจแข็ง)
- ผู้ใหญ่มักทำสิ่งต่างๆให้เด็กมากเกินไป
- ทำให้แม้กระทั่งสิ่งที่เด็กสามารถทำได้เองหากให้เวลาเขาทำ
- “ หนูทำช้า ” “ หนูยังทำไม่ได้ ” 

จะช่วยเมื่อไหร่
- เด็กก็มีบางวันที่ไม่อยากทำอะไร , หงุดหงิด , เบื่อ , ไม่ค่อยสบาย
- หลายครั้งเด็กจะขอความช่วยเหลือในสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปแล้ว
- เด็กรู้สึกว่ายังมีผู้ใหญ่ที่พึ่งได้ แต่ต้องได้รับความช่วยเหลือเฉพาะสิ่งที่เด็กต้องการ
- มักช่วยเด็กในช่วงกิจกรรม

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (อายุ 2-3 ปี) 

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (อายุ 3-4 ปี) 

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (อายุ 4-5 ปี) 

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (อายุ 5-6 ปี) 

ลำดับขั้นในการช่วยเหลือตนเอง
- แบ่งทักษะการช่วยเหลือตนเองออกเป็นขั้นย่อยๆ
- เรียงลำดับตามขั้นตอน

การเข้าส้วม
- เข้าไปในห้องส้วม
- ดึงกางเกงลงมา
- ก้าวขึ้นไปนั่งบนส้วม
- ปัสสาวะหรืออุจจาระ
- ใช้กระดาษชำระเช็ดก้น
- ทิ้งกระดาษชำระในตะกร้า

การวางแผนทีละขั้น
- แยกกิจกรรมเป็นขั้นย่อยๆให้มากที่สุด

สรุป
- ครูต้องพยายามให้เด็กทำสิ่งต่างๆด้วยตนเอง
- ย่อยงานแต่ละอย่างเป็นขั้นๆ
- ความสำเร็จขั้นเล็กๆนำไปสู่ความสำเร็จทั้งมวล
- ช่วยให้เด็กมีความมั่นใจในตนเอง
- เด็กพึ่งตนเองได้ รู้สึกเป็นอิสระ

เข้าสู่กิจกรรมในชั้นเรียน

ระบายสีเป็นวงกลม เลือกสีตามความรู้สึกของเรา

"สร้างต้นไม้ด้วยยใจเรา" 

โดยการให้แต่ละคนออกมาติดตามกิ่งไม้ ตรงไหนก็ได้ตามใจเรา ตามคลิปเลยค่ะ

ผลงานการระบายสีของพวกเราค่ะ

ความรู้ที่ได้จากการทำกิจกรรมนี้

- จัดขึ้นเพื่อถ่ายทอดความรู้สึก ความเป็นตัวเรา การอยู่ร่วมกันในหมู่คณะของเรา

- รู้สึกมีความคิดเป็นของตนเอง แต่งแต้มตามใจและอารมณ์ของเรา โดยผ่านความรู้สึกของเราได้

- ได้หัวเราะและรอยยิ้ม เป็นเห็นผลงานของเพื่อนๆแต่ละคนจะตกแต่งและแตกต่างกันออกไป

ภาพรวมของการเรียนครั้งนี้

- เริ่มจากการเรียนเกี่ยวกับการฝึกทักษะของเด็กโดยการช่วยเหลือตนเอง ในการพัฒนาการเด็กเราต้องเรียนรู้และให้เด็กรู้จักการช่วยเหลือตนเอง ถ้าวันใดไม่มีเราค่อยช่วยเด็กก็จะสามารถอยู่ด้วยตนเองได้

- การสอนเด็กเราต้องแน่ที่การ "การย่อยงาน"คือการบอกเป็นขั้นตอน 

การนำไปประยุกค์ใช้

>>การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ "ทางด้านการช่วยเหลือตนเอง" สามารถนำความรู้เกี่ยวกับการสอนและแนวทางการสอนของอาจารย์ไปประยุกค์ใช้กับเด็กได้ เช่นการสอนเด็กแต่งทำเพื่อนทำกิจกรรม เราก็ควรบอกเด็กเป็นขั้นตอนๆ พร้อมทำไปด้วยกับเด็กจะทำให้เด็กเห็นภาพและทำตามเราได้อย่างง่ายขึ้นอีกด้วยค่ะ

การประเมินในชั้นเรียน

ตนเอง>> มีความพร้อมในการเรียน และชอบการเรียนในครั้งมีเป็นที่สุด เข้าใจในการสอนของอาจารย์ และจดบันทึกเพิ่มเติมได้อย่างเข้าใจ

เพื่อน>> มีความร่วมมือในการสอนของอาจารย์ และร่วมทำกิจกรรมอย่างตั้งใจ

อาจารย์ผู้สอน>> เป็นอีกครั้งที่อาจารย์นำบททดสอบมาเล่นกับนักศึกษาได้อย่างน่าสนใจและสนุกสนาน ซึ่งเห็นด้วยจากความตั้งใจของอาจารย์

นางสาวสุภาวดี  พรมภักดิ์

ผู้บันทึก

Hello7

EAED3124 กลุ่ม101

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

วัน พฤหัสบดี ที่ 12 เดือน มีนาคม พ.ศ. 2558

เวลาเรียน 08:30-12:20 น. ห้องเรียน 224

คุณครูผู้สอน อาจารย์กฤณ แจ่มถิ่น

ทักษะภาษา 

1. การวัดความสามารถทางภาษา 

- เข้าใจสิ่งที่ผู้อื่นพูดไหม

- ตอบสนองเมื่อมีคนพูดด้วยไหม

- ถามหาสิ่งต่างๆไหม

- บอกเล่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไหม

- ใช้คำศัพท์ของตัวเองกับเด็กคนอื่นไหม 

2. การออกเสียงผิด / พูดไม่ชัด 

- การพูดตกหล่น

- การใช้เสียงหนึ่งแทนอีกเสียง

- ติดอ่าง 

3. การปฏิบัติของครูและผู้ใหญ่ 

- ไม่สนใจการพูดซ้ำหรือการออกเสียงไม่ชัด

- ห้ามบอกเด็กว่า “พูดช้าๆ” “ตามสบาย” “คิดก่อนพูด”

- อย่าขัดจังหวะขณะเด็กพูด

- อย่าเปลี่ยนการใช้มือข้างที่ถนัดของเด็ก

- ไม่เปรียบเทียบการพูดของเด็กกับเด็กคนอื่น

- เด็กที่พูดไม่ชัดอาจเกี่ยวข้องกับการได้ยิน 

4. ทักษะพื้นฐานทางภาษา 

- ทักษะการรับรู้ภาษา

- การแสดงออกทางภาษา

- การสื่อความหมายโดยไม่ใช้คำพูด

• 

5. ความรับผิดชอบของครูปฐมวัย 

- การรับรู้ภาษามาก่อนการแสดงออกทางภาษา

-ภาษาที่ไม่ใช่คำพูดมาก่อนภาษาพูด

- ให้เวลาเด็กได้พูด

- คอยให้เด็กตอบ (ชี้แนะหากจำเป็น)

- เป็นผู้ฟังที่ดีและโตต้อบอย่างฉับไว (ครูไม่พูดมากเกินไป)

- เด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาจากการฟังเพียงอย่างเดียว

- ความรับผิดชอบของครูปฐมวัย (ต่อ) 

- ให้เด็กทำกิจกรรมกลุ่ม เด็กพิเศษได้มีแบบอย่างจากเพื่อน

- กระตุ้นให้เด็กบอกความต้องการของตนเอง (ครูไม่คาดการณ์ล่วงหน้า)

- เน้นวิธีการสื่อความหมายมากกว่าการพูด

- ใช้คำถามปลายเปิด

- เด็กพิเศษรับรู้มากเท่าไหร่ ยิ่งพูดได้มากเท่านั้น

- ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

((การสอนตามเหตุการณ์))

                               เป็นการสอนทีระขั้นตอน เป็นการบอกย้ำเด็ก ให้กระทำตาม เป็นขั้นตอน 

ถ้าเจอเด็กทีทำไม่เป็นหรือไม่เข้าใจเราก็คอยช่วยเหลือโดยเราไปพูดและบอกทีละขั้นตอนพร้อมให้เด็กทำตามไปด้วย.

((เข้าสู่กิจกรรมในชั้นเรียนของเรา))

เป็นกิจกรรม "ขีดเส้นระบายสีบำบัด" 

                  >>วิธีการบำบัด<<

                                1.เตรียมกระดาษเปล่า พร้อมสีเทียน คนละ 1สี

                                2.อาจารย์ผู้สอน เปิดเพลงโดยเพลงมีแต่เสียงดนตรี

                                3.ให้นักศึกษาขีดเสีน โดยให้ขีดไปทางไหนก็ได้ให้เสันเป็นเส้นตรง

                                4.จบบทเพลง

                                5.ให้นักศึกษาระบายสีเส้นที่ตัดกันจดเป็นช่องว่าง ให้ครบทุกช่อง(ตามภาพนะคะ)

((สรุปการกิจกรรม))

การขีดเส้นเป็นช่องสี่เหลี่ยม > เป็นคนที่ตรงไปตรง จนไม้บรรทัดเรียกพี่ ก้อว่าได้ พูดจาขวานผาซาก เป็นคนซื่อๆ คิดยังไง ก้อทำอย่างนั้น

การขีดเส้นเป็นช่องสามเหลี่ยม > เป็นคนที่ชอบพัฒนาตนเองให้เจริญขึ้น เป็นคนที่มีความพยายามสูง ชอบทำอะไรด้วยตัวเอง ไม่ชอบพึ่งพาคนอื่น

การเลือกสีที่โทนอ่อน > เป็นคนที่มีนิสัยชอบความสมถะ ไม่มีความหวือหวา ชอบความเรียบง่ายที่ดูดี เป็นคนที่มีพรสวรรค์ในด้านศิลปะ สนใจและชอบการทำงานในเชิงสร้างสรรค์ รักสวยรักงาม

การเลือกสีที่โทนเข้ม > มักเป็นคนที่มีความลับ ไม่ชอบการเปิดเผยเรื่องราวของตนเอง เป็นคนที่มีซับซ้อนอยู่ในตัวเองสูง สนใจในเรื่องราวเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ เกี่ยวกับเรื่องจิตวิญญาณ ชอบแสวงหาความรู้ในเรื่องที่เกี่ยวกับจิตใจอันซับซ้อนของคน สนใจในเรื่องการศึกษานิสัยใจคน เป็นคนฉลาดล้ำลึก

การนำไปประยุกค์ใช้

>>การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ "ทางด้านภาษา" สามารถนำความรู้เกี่ยวกับการสอนและแนวทางการสอนของอาจารย์ไปประยุกค์ใช้กับเด็กได้ เช่นการสอนเด็กแต่งทำเพื่อนทำกิจกรรม เราก็ควรบอกเด็กเป็นขั้นตอนๆ พร้อมทำไปด้วยกับเด็กจะทำให้เด็กเห็นภาพและทำตามเราได้อย่างง่ายขึ้นอีกด้วยค่ะ

การประเมินในชั้นเรียน

ตนเอง>>ดีค่ะ

เพื่อน>>ดีค่ะ

อาจารย์ผู้สอน>>ดีค่ะ

นาวสาวสุภาวดี  พรมภักดิ์

ผู้บันทึก

Hello6

EAED3124 กลุ่ม101

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

วัน พฤหัสบดี ที่ 19 เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

เวลาเรียน 08:30-12:20 น. ห้องเรียน 224

คุณครูผู้สอน อาจารย์กฤณ แจ่มถิ่น

การเรียนครั้งนี้ต่อจากสัปดาห์ที่ผ่านมา

การเปลี่ยนพฤติกรรมและการเรียนรู้
-เด็กทุกคนสอนได้-
        1.เด็กเรียนไม่ได้เพราะไร้ความสามารถ
        2.เด็กเรียนไม่ได้เพราะขาดโอกาส 

•เทคนิคการใช้แรงเสริม

-แรงเสริมทางสังคมจากผู้ใหญ่-
         1.ความสนใจของผู้ใหญ่ที่มีต่อเด็กนั้นสำคัญมาก
         2.มีแนวโน้มจะเพิ่มพฤติกรรมที่ดีของเด็ก และมักเป็นผลในทันที
         3.หากผู้ใหญ่ไม่สนใจพฤติกรรมที่ดีนั้นๆก็จะลดลงและหายไป 

-วิธีการแสดงออกถึงแรงเสริมจากผู้ใหญ่-
         1.ตอบสนองด้วยวาจา
         2.การยืนหรือนั่งใกล้เด็ก
         3.พยักหน้ารับ ยิ้ม ฟัง
         4.สัมผัสทางกาย
         5.ให้ความช่วยเหลือ , ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

-หลักการให้แรงเสริมในเด็กปฐมวัย-
         1.ครูต้องให้แรงเสริมทันทีที่เด็กมีพฤติกรรมอันพึงประสงค์
         2.ครูต้องละเว้นความสนใจทันทีและทุกครั้งที่เด็กแสดงพฤติกรรมที่ไม่พึ่งประสงค์
         3.ครูควรให้ความสนใจเด็กนานเท่าที่เด็กมีพฤติกรรมที่พึ่งประสงค์ 

-การแนะนำหรือบอกบท (prompting)- 
         1.ย่อยงาน
         2.ลำดับความยากง่ายของงาน
         3.การลำดับงานเป็นการเสริมแรงเพื่อให้เด็กค่อยๆก้าวไปสู่ความสำเร็จ
         4.การบอกบทจะค่อยๆน้อยลงตามลำดับ

-ขั้นตอนการให้แรงเสริม-
          1.สังเกตและกำหนดจุดมุ่งหมาย          
2.วิเคราะห์งาน กำหนดจุดประสงค์ย่อยๆในงานแต่ละขั้น          
3.สอนจากง่ายไปยาก          
4.ให้แรงเสริมทันทีเมื่อเด็กทำได้ หรือเมื่อเด็กพยายามอย่างเหมาะสม          
5.ลดการบอกบท เมื่อเด็กเรียนรู้ที่จะก้าวไปขั้นต่อไป          
6.ให้แรงเสริมเฉพาะพฤติกรรมที่ใกล้เคียงกับเป้าหมายที่สุด          
7.ทีละขั้น ไม่เร่งรัด “ยิ่งขั้นเล็กเท่าไหร่ ยิ่งดีเท่านั้น”          
8.ไม่ดุหรือตี

การกำหนดเวลา
•จำนวนและความถี่ของแรงเสริมที่ให้กับพฤติกรรมการเรียนรู้ของเด็กต้องมีความเหมาะสม 

-ความต่อเนื่อง-
1.พฤติกรรมทุกๆอย่างในชีวิตประจำวันต่อเนื่องกันระหว่างพฤติกรรมย่อยๆ หลายๆอย่างรวมกัน
          - เช่น การเข้าห้องน้ำ การนอนพักผ่อน การหยิบและเก็บของ การกลับบ้าน
          - สอนแบบก้าวไปข้างหน้า หรือย้อนมาจากข้างหลัง
2.เด็กตักซุป
          2.1การจับช้อน
          2.2การตัก
          2.3การระวังไม่ให้น้ำในช้อนหกก่อนจะเข้าปาก
          2.4การเอาช้อนและซุปเข้าปากแทนที่จะทำให้หกรดคาง
          2.5การเอาซุปออกจากช้อนเข้าสู้ปาก

-การลดหรือหยุดแรงเสริม-          
1.ครูจะงดแรงเสริมกับเด็กที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม          
2.ทำอย่างอื่นและไม่สนใจเด็ก          
3.เอาอุปกรณ์หรือขอเล่นออกไปจากเด็ก         
4.เอาเด็กออกจากการเล่น 

การสอนเด็ก

(ความเป็นครูต้องมีความคงส้นคงวา)

"""""""""""""""""""""""ต่อ""""""""""""""""""""""""

 การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ 

1. ทักษะทางสังคม(ขึ้นอยู่กับตัวเด็ก)
          •เด็กพิเศษที่ขาดทักษะทางสังคม ไม่ได้มีสาเหตุมาจากการพ่อแม่
          •การอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันว่าเด็กจะมีพัฒนาการต่างๆอย่างมีความสุข

กิจกรรมการเล่น
          1.การเล่นเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการเรียนรู้ทักษะทางสังคม          
2.เด็กจะสนใจกันเองโดยอาศัยการเล่นเป็นสื่อ          
3.ในช่วงแรกๆ เด็กจะไม่มองเด็กคนอื่นเป็นเพื่อน แต่เป็นอะไรบางอย่างที่น่าสำรวจ สัมผัส ผลัก ดึง 

ยุทธศาสตร์การสอน           
1.เด็กพิเศษหลายๆคนไม่รู้วิธีเล่น ไม่รู้ว่าจะเล่นอย่างไร          
2.ครูเริ่มต้นจากการสังเกตเด็กแต่ละคนอย่างเป็นระบบ          
3.จะบอกได้ว่าเด็กมีทักษะการเล่นแบบใดบ้าง          
4.ครูจดบันทึก          
5.ทำแผน IEP 

การกระตุ้นการเลียนแบบและการเอาอย่าง 

     (เด็กพิเศษชอบเรียนแบบ"เพื่อน")

1.วางแผนกิจกรรมการเล่นไว้หลายๆอย่าง          
2.คำนึงถึงเด็กทุกๆคน          
3.ให้เด็กเล่นเป็นกลุ่มเล็กๆ 2-4 คน          
4.เด็กปกติทำหน้าที่เหมือน “ครู” ให้เด็กพิเศษ

ครูปฏิบัติอย่างไรขณะเด็กเล่น           
1.อยู่ใกล้ๆ และเฝ้ามองอย่างสนใจ          
2.ยิ้มและพยักหน้าให้ ถ้าเด็กหันมาหาครู          
3.ไม่ชมเชยหรือสนใจเด็กมากเกินไป          
4.เอาวัสดุอุปกรณ์มาเพิ่ม เพื่อยืดเวลาการเล่น(ค่อยๆเพิ่มอุปกรณ์เด็กทีละชิ้น เพื่อความดึงดูดความสนใจของเด็ก)

5.ให้ความคิดเห็นที่เป็นแรงเสริม

การให้แรงเสริมทางสังคมในบริบทที่เด็กเล่น           
•ครูพูดชักชวนให้เด็กร่วมเล่นกับเพื่อน          

•ทำโดย “การพูดนำของครู” 

ช่วยเด็กทุกคนให้รู้กฎเกณฑ์           
1.ไม่ให้ง่ายสำหรับเด็กพิเศษ(สร้างข้อตกลงกับกฏเกณฑ์ในการเล่น)          
2.การให้โอกาสเด็ก         
3.เด็กพิเศษต้องเรียนรู้สิทธิต่างๆเหมือนเพื่อนในห้อง          
4.ครูต้องไม่ใช้ความบกพร่องของเด็กพิเศษเป็นเครื่องต่อรอง 

เข้าสู่กิจกรรม

          กิจกรรม"เส้น"และ"จุด"(เป็นศิลปะดนตรีบำบัด)

        

          อุปกรณ์

                    1.กระดาษเปล่า

                    2.สีเทียน หรือ ดินสอสีต่างๆ

                    3.เสียงดนตรีเพลง(ไม่มีเนื้อร้อง)

          วิธีการบำบัด

                    1.ให้เด็กจับคู่กับเพื่อน

                    2.แจกกระดาษและสีคนละ 1แท่ง

                    3.ให้เด็กๆเลือก 

                         3.1.ใครจะลากเส้นตามเสียงดนตรี(โดยไม่ยกมือขึ้นจนกว่าเสียงดนตรีจะหายไป)

                         3.2.ใครจะระบายสีตามวงกลม ที่เพื่อนลากเส้นไปมาจดเป็นวงกลม (ดังรูป)

                     4.เมื่อจบบทเพลง ให้เด็กๆมองว่าในกระดาษที่เราวาดกัน เด็กๆมองเป็นภาพอะไรแล้วระบายสีออกมาเป็นภาพ

ส่งท้ายคาบเรียนด้วยบทเพลง

เพลงดวงอาทิตย์

การนำไปประยุกต์ใช้

(( - การสอนแบบบรรยายเนื้อหา เล่าประสบการณ์ได้ชัดเจนและจิตนาการได้ดี
- การสังเกตเด็กแต่ละบุคคล โดยจดบันทึกเรื่องราวเหตุการณืตอนนั้นเลย เพื่อเนื้อความจะไม่ผิดไปจากเดิม
- การเสริมแรงเด็กโดยการ กระตุ้นด้วยสิ่งของหรือสิ่งที่เด็กสนใจ 
- คุณครูต้องเป็นสื่อในการเชื่อมโยงเด็กเข้าด้วยกัน "การเข้าสังคม"    ))

การประเมินในชั้นเรียน

((ตนเอง)) - วันนี้มีความพร้อมในการเรียนปริ้นเอกสารมาเรียน 

- และเข้าเรียนก่อนเวลาแต่งกายเรียบร้อย 

- น่ารักสดใสมีความพร้อมที่จะเรียนในครั้งนี้ 

((เพื่อน)) - เพื่อนๆพร้อมใจกันมาเรียนเช้า 

- ยิ้มแย้มแจ่นใส 

- ตั้งใจทำกิจกรรม

((อาจารย์ผู้สอน)) - มีความพร้อมในการสอน 

- น่ารักสดใส่ 

- มีกิจกรรมมาให้ทำอย่างหน้าสนใจ 

Hello5

EAED3124 กลุ่ม101

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

วัน พฤหัสบดี ที่ 12 เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

เวลาเรียน 08:30-12:20 น. ห้องเรียน 224

คุณครูผู้สอน อาจารย์กฤณ แจ่มถิ่น

เรื่อง การสอนเด็กพิเศษและเด็กปกติ

                   เข้าสู่บทเรียนโดยการวาดรูปมือตัวเอง สิ่งที่ใกล้ตัวเราที่สุดมือที่เราเห็นทุกวันใช้งานทุกวัน โดยการใส่ถุงมือแล้ววาดรูปมือตัวเอง "ว่าเราจะจำลายละเอียดมือที่ใส่ถุงมือได้มาเท่าไรกัน" เปรียบเหมือน "เด็ก" การบันทึกเด็กเราต้องบันทึกเหตุการณ์เด็กนะตอนนั้น เพราะสิ่งที่เราเห็นทุกวันอามีการเปรียนแปลงไปได้ขนาดมือเราใช้งานทุกวันเรายังจำรายละเอียดไม่ครบเลย เพราะฉะนั้นเราจึงต้องบันทึกเหตุการณ์สำคัญๆของเด็กตอนนั้น.

(สิ่งที่ฉันจำได้)

>>เข้าสู่เนื้อหาการเรียน<<

การสอนเด็กพิเศษและเด็กปกติ

ทักษะของครูและทัศนคติ

การฝึกเพิ่มเติม
๐ อบรมระยะสั้น , สัมมนา
๐ สื่อต่างๆ

การเข้าใจภาวะปกติ
๐ เด็กมักคล้ายคลึงกันมากกว่าแตกต่าง
๐ ครูต้องเรียนรู้ , มีปฎิสัมพันธ์กับเด็กปกติและเด็กพิเศษ
๐ รู้จักเด็กแต่ละคน
๐ มองเด็กให้เป็น “เด็ก”

การคัดแยกเด็กที่มีพัฒนาการช้า
๐ การเข้าใจพัฒนาการของเด็ก จะช่วยให้ครูสามารถมองเห็นความแตกต่างของเด็กแต่ละคนได้ง่าย

ความพร้อมของเด็ก
๐ วุฒิภาวะ
๐ แรงจูงใจ
๐ โอกาส

การสอนโดยบังเอิญ
๐ ให้เด็กเป็นฝ่ายเริ่ม
๐ เด็กเข้าหาครูมากเท่าไหร่ ยิ่งมีโอกาสในการสอนมากขึ้นเท่านั้น
๐ การสอนโดยบังเอิญ
๐ ครูต้องพร้อมที่จะพบเด็ก
๐ ครูต้องมีความสนใจเด็ก
๐ ครูต้องมีความรู้สึกที่ดีต่อเด็ก
๐ ครูต้องมีอุปกรณ์และกิจกรรมล่อใจเด็ก
๐ ครูต้องมีความตั้งใจจริงในการช่วยให้เด็กแต่ละคนได้เรียนรู้
๐ ครูต้องใช้เวลาในการติดต่อไม่นาน
๐ ครูต้องทำให้เป็นเรื่องสนุกสนาน

อุปกรณ์
๐ มีลักษณะง่ายๆ
๐ ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง
๐ เด็กพิเศษได้เรียนรู้จากการสังเกตและเลียนแบบเด็กปกติ
๐ เด็กปกติเรียนรู้ที่จะให้ความช่วยเหลือเด็กพิเศษ

ตารางประจำวัน
๐ เด็กพิเศษไม่สามารถยอมรับการเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ทำอยู่เป็นประจำ
๐ กิจกรรมต้องเรียงลำดับเป็นขั้นตอนและทำนายได้
๐ เด็กจะรู้สึกปลอดภัยและมั่นใจ
๐ การสลับกิจกรรมที่อยู่เงียบๆกับกิจกรรมที่เคลื่อนไหวมากๆ
๐ คำนึงถึงความพอเหมาะของเวลา

ทัศนคติของครู

ความยืดหยุ่น
๐ การแก้แผนการสอนให้เหมาะสมกับสถานการณ์
๐ ยอมรับขอบเขตความสามารถของเด็ก
๐ ครูต้องตอบสนองต่อเป้าหมายที่สำคัญที่สุดสำหรับเด็กแต่ละคน

การใช้สหวิทยาการ
๐ ใจกว้างต่อคำแนะนำของบุคคลในอาชีพอื่นๆ
๐ สร้างความสัมพันธ์ระหว่างการบำบัดกับกิจกรรมในห้องเรียน

______________________________________________________________________________

+555555555555555555555555555555555555+

เวลาเรียนผ่านไป^O^เข้าสู่การเซอร์ไพรส์วันเกิดอาจารย์ผู้สอนของเรา อิอิ^O^

_____________________________________________________________________________


การนำไปประยุกต์ใช้

(( - ในการสอนเข้าสู่บทเรียนของอาจารย์ในครั้งนี้เริ่มต้นด้วยการ"วาดรูปมือ"
- และเปรียนเทียบกับสถานการณ์การสังเกตเด็กการบันทึกพฤติกรรมเด็ก
- เราต้องบันทึกในขณะนั้น
- เพื่อเหตุการณ์หรือสิ่งที่เด็กกระทำตอนนั้นจะไม่ได้ผิดเพี้ยนไปจากเหตุการณ์เดิม ))


การประเมินในชั้นเรียน

((ตนเอง)) - วันนี้มีความพร้อมในการเรียนปริ้นเอกสารมาเรียน
- และเข้าเรียนก่อนเวลาแต่งกายเรียบร้อย
- น่ารักสดใสมีความพร้อมที่จะเรียนในครั้งนี้
- เพื่อทำดีให้อาจารย์ดีใจเพราะเป็นช่วงของวันเกิดอาจารย์ผู้สอนค่ะอิอิ

((เพื่อน)) - เพื่อนๆพร้อมใจกันมาเรียนเช้า
- ยิ้มแย้มแจ่นใส
- มีความตั้งใจที่จะเซอร์ไพรส์วันเกิดของอาจารย์ผู้สอน

((อาจารย์ผู้สอน)) - มีความพร้อมในการสอน
- น่ารักสดใส่
- มีเรื่องเล่าประสบการณ์ที่ดี
- และยังสอนและให้ข้อคิดกับนักศึกษาไว้สอนใจอีกด้วย

Hello4

EAED3124 กลุ่ม101
วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
วัน พฤหัสบดี ที่ 5 เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

เวลาเรียน 08:30-12:20 น. ห้องเรียน 224
คุณครูผู้สอน อาจารย์กฤณ แจ่มถิ่น
__________________________________________________________________________

เรื่องบทบาทครูปฐมวัยในห้องเรียนรวม

๐ เข้าสู่บทเรียนโดยให้นักศึกษาวาดรูปเหมือน ของ"ดอกหางนกหง"และเขียนใต้ภาพกับสิ่งที่เราเห็น ๐

การวาดภาพสื่อให้เห็นถึงเด็กนักเรียนของเรา 

ในการสังเกตเด็กว่าเป็นอย่างไร โดยที่เราต้องเขียนออกมาตามที่เราเห็นไม่ต้องไปแต่งเติมให้สวยงาม

อย่างเช่น "ดอกหางนกยง" มีสีแดง ปลายกลีบดอกสีเหลือง มี 6กลีบ 

มีเกสอนดอกไม้ 10ก้าน 7ก้านมีปลายสีเหลือง 3ก้านมีปลายสีแดง

ล้อมรอบด้วยใบไม้สีเขียว

(๐ ภาพจริง ๐ ๐ ภาพวาด ๐ )

บทบาทครูปฐมวัยในห้องเรียนรวม

ครูไม่ควรวินิจฉัย

- การวินิจฉัย หมายถึงการตัดสินใจโดยดูจากอาการหรือสัญญาณบางอย่าง

- จากอาการที่แสดงออกมานั้นอาจนำไปสู่ความเข้าใจผิดได้

ครูไม่ควรตั้งชื่อหรือระบุประเภทเด็ก 

- เกิดผลเสียมากกว่าผลดี 

- ชื่อเปรียบเสมือนตราประทับตัวเด็กตลอดไป

- เด็กจะกลายเป็นเช่นนั้นจริง

ครูไม่ควรบอกพ่อแม่ว่าเด็กมีบางอย่างผิดปกติ

- พ่อแม่ของเด็กพิเศษ มักทราบดีว่าลูกของเขามีปัญหา

- พ่อแม่ไม่ต้องการให้ครูมาย้ำในสิ่งที่เขารู้อยู่แล้ว

- ครูควรพูดในสิ่งที่เป็นความคาดหวังในด้านบวก แต่ต้องไม่ให้เกิดความหวังผิดๆ

- ครูควรรายงานผู้ปกครองว่าเด็กทำอะไรได้บ้าง เท่ากับเป็นการบอกว่าเด็กทำอะไรไม่ได้

- ครูช่วยให้ผู้ปกครองมีความหวังและเห็นแนวทางที่จะช่วยให้เด็กพัฒนา

ครูทำอะไรบ้าง

- ครูสามารถชี้ให้เห็นถึงพฤติกรรมของเด็กในเรื่องที่เกี่ยวกับพัฒนาการต่างๆ

- ให้ข้อแนะนำในการหาบุคลากรที่เหมาะสมในการประเมินผลหรือวินิจฉัย

- สังเกตเด็กอย่างมีระบบ 

- จดบันทึกพฤติกรรมเด็กเป็นช่วงๆ

(๐ ตัวอย่างการสังเกตและบันทึกของอาจารย์ ๐)

สังเกตอย่างมีระบบ

- ไม่มีใครสามารถสังเกตอย่างมีระบบได้ดีกว่าครู

- ครูเห็นเด็กในสถานการณ์ต่างๆ ช่วงเวลายาวนานกว่า

- ต่างจากแพทย์ นักจิตวิทยา นักคลินิก มักมุ่งความสนใจอยู่ที่ปัญหา

การตรวจสอบ

- จะทราบว่าเด็กมีพฤติกรรมอย่างไร

- เป็นแนวทางสำคัญที่ทำให้ครูและพ่อแม่เข้าใจเด็กดีขึ้น

- บอกได้ว่าเรื่องใดบ้างที่เด็กต้องการความช่วยเหลือ

ข้อควรระวังในการปฏิบัติ

- ครูต้องไวต่อความรู้สึกและตัดสินใจล่วงหน้าได้

- ประเมินให้น้ำหนักความสำคัญของเรื่องต่างๆได้

- พฤติกรรมบางอย่างของเด็กไม่ได้ปรากฏให้เห็นเสมอไป

การบันทึกการสังเกต

- การนับอย่างง่ายๆ 

- การบันทึกต่อเนื่อง 

- การบันทึกไม่ต่อเนื่อง

การนับอย่างง่ายๆ

- นับจำนวนครั้งของการเกิดพฤติกรรม 

- กี่ครั้งในแต่ละวัน กี่ครั้งในแต่ละชั่วโมง

- ระยะเวลาในการเกิดพฤติกรรม

การบันทึกต่อเนื่อง

- ให้รายละเอียดได้มาก 

- เขียนทุกอย่างที่เด็กทำในช่วงเวลาหนึ่งหรือกิจกรรมหนึ่ง

- โดยไม่ต้องเข้าไปแนะนำช่วยเหลือ

การบันทึกไม่ต่อเนื่อง

- บันทึกลงบัตรเล็กๆ

- เป็นการบันทึกสั้นๆเกี่ยวกับพฤติกรรมของเด็กแต่ละคนในช่วงเวลาหนึ่ง

การเกิดพฤติกรรมบางอย่างมากเกินไป

- ควรเอาใจใส่ถึงระดับความมากน้อยของความบกพร่อง มากกว่าชนิดองความบกพร่อง

- พฤติกรรมไม่เหมาะสมที่พบได้ในเด็กทุกคน ไม่ควรจัดเป็นสิ่งผิดปกติ

การตัดสินใจ

- ครูต้องตัดสินใจด้วยความระมัดระวัง

- พฤติกรรมของเด็กที่เกิดขึ้น ไปขัดขวางความสามารถในการเรียนรู้ของเด็กหรือไม่

__________________________________________________________________________

เพิ่มเต็มด้วยบทเพลง 1 บทเพลงก่อนจบบทเรียนวันนี้

เพลง ฝึกกายบริหาร

ฝึกกายบริหารทุกวันร่างกายแข็งแรง

ฝึกกายบริหารทุกวันร่างกายแข็งแรง

รูปทรงสมส่วนแคล่วคล่องว่องไว

รูปทรงสมส่วนแคล่วคล่องว่องไว

__________________________________________________________________________

การนำไปประยุกต์ใช้

- ชอบวิธีการสอนของอาจารย์นวันนี้ เป็นการเริ่มการสอนได้ดีมาก มีการวาดรูปก่อนบทเรียน และมาเข้าสู่บทเรียนจากนั้นมาพูดถึงสิ่งที่เราวาดไปก่อนเริ่มเนื้อหาการเรียน ทำให้เราเห็นภาพจริงเปรียบเทียบกับเนื้อหาที่อาจารย์สอนไปแล้วข้างต้นได้เลยค่ะ

- การนำไปประยุกต์ใช้คือการสังเกตเด็ก พฤติกรรมที่เด็กแสดงออก

- การบันทึกเด็กโดยเราต้องเขียนด้วยความจริง จุดเด่นชัดของเด็ก ไม่เขียนเกินจริง

- การนำบทเพลงท้ายคาบไปร้องเก็บเด็กได้

การประเมินในชั้นเรียน

((ตนเอง)) แต่งกายถูกระเบียบ มีความตั้งใจมาเรียน รับฟังอาจารย์สอน มีความร่วมมือในการเรียนการสอนของอาจารย์ 

((เพื่อน)) ตอนท้ายคาบมีการร้องเพลงเพื่อนๆตั้งใจร้องเพลงนะสนุกสนานไปกับการสอนของอาจารย์

((อาจารย์)) มีการสอนที่ดี โดยการวาดรูปก่อนเข้าบทเรียนได้ดีมาก และเป็นการมาสรุปภาพที่เราวาดเพราะอะไรก่อนเข้าสู้บทเรียน ทำให้เรารู้ถึงตัวเด็กและเข้าใจในตัวเด็กและบทเรียนมาขึ้นอีกด้วย

นางสาวสุาวดี พรมภักดิ์
(ผู้บันทึก)

Hello3

EAED3124 กลุ่ม101

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

วัน พฤหัสบดี ที่ 29 เดือน มกราคม พ.ศ. 2558

เวลาเรียน 08:30-12:20 น. ห้องเรียน 224

คุณครูผู้สอน อาจารย์กฤณ แจ่มถิ่น

_______________________________________________________________________

>>>ไม่มีการเรียนการสอน/อาจารย์ไปสัมมนาทางวิชาการ<<<

สัมมนาทางวิชาการผู้บริหารสถานศึกษาและบุคลากรทางการศึกษา
"วิกฤติหรือโอกาส...การศึกษาปฐมวัยไทยในเวทีอาเซียน"
โรงแรมเซ็นทราศูนย์ราชการ

^^ภาพบรรยากาศในงาน 

By อ.กฤณ แจ่มถิ่น ^^

_______________________________________________________________________

นางสาวสุภาวดี พรมภักดิ์

(ผู้บันทึก)